waar je wiegje staat

Woensdagmorgen rond 5 uur, In Nederland, Leusden baart een jonge vrouw haar eerste kind. De ouders, grootouders en de rest van de familie kijkt al maanden uit naar de komst van de baby. Het kinderkamertje is zorgvuldig ingericht en alles is klaar voor de komst van de kleine. De antibiotica ligt al klaar want uit de prenatale controles blijkt het kindje een ontstoken niertje te hebben. Het is een zware bevalling en de vrouw moet 5 dagen bedrust houden. Gelukkig is er dagelijks een kraamverzorgster aanwezig om dit jonge gezin met raad en daad bij te staan.

Woensdagmorgen rond 5 uur, Zuid Afrika in de buurt van Amanzimtoti, baart een jonge vrouw haar kind. Ze is alleen en niemand weet dat ze zwanger was. Ze weet niet hoe dit verder moet. Ze heeft gehoord van Bobbi Bear (ander Be More project) en besluit na de bevalling daar heen te lopen. Deze tocht is 20 km. Baby niet gewassen, niet gevoed en nog voorzien van navelstreng neemt ze hem mee in een tas. Rond 8 uur staat ze aan de poort bij BB voor hulp, deze laten haar binnen en gaan met haar in gesprek. Tijdens dit gesprek komt er geluid uit de tas en beseffen ze dat er een kindje in zit. Nog wit van het huidsmeer en rood van het bloed. Moeder en kind gaan direct naar het ziekenhuis voor medische hulp. Moeder blijkt flink uitgescheurd en moet gehecht. Moeder wil het kindje niet afstaan voor adoptie of voogdij. Eigenlijk wil ze terug naar huis maar weet niet hoe. De mensen van BB gaan met haar mee naar haar oma waar ze woont en gezamenlijk komen ze eruit. Oma blijkt het goed op te pikken en gaat samen met de moeder voor dit kindje zorgen.

Als kindje heb je niet de keus waar je wiegje komt te staan maar jemig wat kunnen de verschillen soms enorm groot zijn, zo bizar dat deze 2 kindjes bijna tegelijk zijn geboren.
Jasper, mijn achterneefje, heeft het geluk dat zijn wiegje in Leusden staat en hij een mooie en liefdevolle toekomst tegemoet gaat.
Het kindje in Amanzimtoti zal waarschijnlijk ook een liefdevolle maar geen goede toekomst tegemoet gaan.

Gisteren geholpen bij de kids Tree van BB. Hier komen op zaterdag allerlei kinderen uit de buurt bij elkaar. Hier krijgen ze te eten en te drinken, wordt er 2hands kleding en speelgoed uitgedeeld. De kinderen die in het verleden via BB geholpen zijn bij bijv. een verkrachtingszaak krijgen een soort nazorg gespreken, sommige kinderen krijgen medicatie.
Verder wordt er gespeeld met de kinderen. Ik ben bang dat het kindje dat van de week geboren is straks gebruik zal maken van de Tree, eerst met moeders en later alleen. Een uur lopen of langer op mogelijk blote voeten om met smekende ogen te vragen om nog een boterham.

Ook Siya zijn wiegje stond niet goed maar gelukkig staat zijn ledikantje op een veel betere plek met alle mogelijke liefde en aandacht van zijn ouders die een kindje zich maar kan wensen.
Op Palm Tree is er plek voor 6 babys die wachten op adoptie omdat hun dappere moeder de keuze maakt om hun kind een betere toekomst te geven. Na het afstaan voor adoptie krijgt een moeder 60 dagen bedenktijd om op haar besluit terug te komen.
2 weken terug deed een moeder (17 jr) dit, net voor het eind van de periode gaf ze toch zelf voor haar kind te zorgen. Haar oom zou haar financieel bijstaan. Met pijn in het hart werd dit kindje weer overgedragen aan moeder. Bang voor het leven dat hij zou krijgen.
Gisterenmiddag kwam er een telefoontje van de social worker. Moeder red het niet. Oom die financieel zou bijstaan is uit beeld, geen geld, geen eten. Ze wil haar kindje eigenlijk niet afstaan maar kan niet voor hem zorgen. De baby en wellicht zijn moeder komen vandaag deze kant op.
Na de hele dag wachten geen baby of moeder. Moeder is niet te bereiken.
Onbekend nu hoe dit verhaal verder gaat, misschien komen ze morgen maar we zijn bang van helemaal niet.

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

annette

Wat een verhaal weer. Het is best warm in NL maar ik zit hier met kippenvel........

Yvonne

Deze verhalen heb ik ook mee gemaakt, maar het blijven heel hartbrekende verhalen.
Wat een geluk dat er nog zoveel lieve mensen zijn waar deze vrouwen, moeders en kinderen terecht kunnen.

sylvia

Goh, indrukwekkend! Gelukkis is Bobby Bear er en bieden jullie hulp op Palm Tree!

Gerbrand

Tja lieverd, wat moet je hier nog aan toevoegen..............niks. Stilte is genoeg.

jopie

hoi anne-marie
wat toestanden daar.wat leven wij in een rijk land
toi toi toi

Jacqueline

Helaas is het niet overal zoals bij ons, dat blijkt maar weer uit jou verhaal. Je hebt het indrukwekkend opgeschreven en ik ben blij dat er mensen zijn zoals jij, Peter, Yvon, Ros en andere vrijwilligers.

aletta

wat kan je dan nog zeggen...Heel indrukkwekkend.

aletta

wat kun je dan nog zeggen....

Myriam

Wat heb je dit verhaal indrukwekkend beschreven en inderdaad wat een verschillen op onze aardbol.

Irene Ku

Wat een verhaal daar worden we toch wel even heel stil van.

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.