Apen

Met wat kriebels in mijn buik vertrok ik maandag voor een lange reis richting mijn Zuid Afrikaanse familie. Alles ging voorspoedig, alle ruimte in het vliegtuig, lekker kunnen slapen en geen vertragingen.
Na de douane stonden Peter en Yvon met Siya op me te wachten, wat een poepie, wat een mooi peterkind heb ik, goed om hem na 9 mnden vast te houden ipv op foto's te zien. En natuurlijk erg fijn op Peter en Yvon weer live vast te houden.

Door het Zuid Afrikaanse landschap de vertrouwde weg richting Palm Tree, een harde toeter bij de poort en van benen komen alle kids aanrennen. Dikke knuffel van iedereen. Wat een jaar al niet kan doen met iedereen, zo groot geworden. Wat voelt het goed om hier te zijn en de mooie welkomsboodschap op het bord voelt na 3x terugkomen zo vertrouwd.



Het enige wat ik miste waren de apen die normaal in grote getale aanwezig zijn op Palm Tree.
Sluwe beesten die de hele dag een beetje rondhangen en rondslingeren.



Woensdag mijn taak als ambassadeur serieus genomen door weer alle be-more projecten te bezoeken. Er zijn een paar nieuwe projecten bij gekomen dus goed deze te bekijken.
Donderdag en vrijdag lekker op Palm Tree geweest, dagje helpen op de day care, heerlijk knuffelen met de kinders, en geholpen met homescholing. en natuurlijk veel bij gepraat met Ros, Yvon en Peter. En veel geknuffeld met Siya.

Homeschool.
in tegenstelling tot vorig jaar is dit een grote verandering. Toen waren er 4 kids die thuis les kregen.
Inmiddels krijgen op A. na alle kids thuis les. Na problemen op school als, handelen in drugs, PT kid die gestoken is door een mes, de kids die geweigerd worden in een klas omdat ze qua leeftijd hoger zouden moeten zitten maar door hun rugzakje/verleden toch een achterstandje hebben, hebben Ros, Peter en Yvon besloten alle kids van school te halen.
Vanaf dat moment krijgen ze thuis les. Ros heeft een licentie aangevraagd, en voor ieder kind op zijn/haar nivo boeken gekocht, downstairs aangepast en je heb homeschool.
De kids waren in eerste instantie niet blij, weg van hun zogenaamde vriendjes (mag je iemand die vraagt benzine voor je te stelen een vriend noemen?).
Maar gaandeweg lijkt het een goede beslissing de kinderen zitten beter in hun vel, werken hard en leveren goed schoolwerk. Ros is streng maar rechtvaardig aan het begin van de week stellen de kinderen samen met haar hun doelen, zijn de gehaald dan zijn ze klaar. Dit betekent voor sommige kinderen op vrijdagmorgen 10 uur al weekend omdat ze hun doelen en test hebben gehaald. Hun schoolwerk wordt ook door de organisatie nagekeken zodat de licentie behouden kan worden.
De licentie en de werkboeken die iedere maand gekocht moeten worden zijn duurder dan het schoolgeld per kind wat ze eerst betaalde, maar geen uniformen, geen benzinekosten en geen vereiste pennen, schiften en etuis voor ieder kind trekt het een beetje gelijk.



Ook donderdag en vrijdag zijn de apen uit beeld, ik moet zeggen ik mis ze echt, zo horen bij het Palm Tree leven.

Zaterdagmorgen om 8 uur wordt ik wakker met een glimlach. Gebonk en gerommel op het dak, gelukkig de apen zijn er weer en het Palm Tree gevoel is compleet.


It’s good to be back.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

sylvia

Hee Anne Marie,
goed om te lezen dat je weer helemaal op je plek zit!

Amanda

Oooh wat moet het fijn zijn om weer terug te zijn!!! Stiekem jaloers, maar word er helemaal blij van als ik het lees!!
Vele dikke knuffels, enjoy!! Xx

Esther en Fred

Hoi Anne Marie,
Wat heerlijk dat je weet waar op deze aardbol je thuis kunt komen en zijn! Als dat geen zielsverlangen is dan weet ik het niet meer ;-)
Liefs van ons! Xx

Jacqueline

Goed dat je weer op je Zuid-Afrikaanse thuisplek bent en je daar met jou zorgzame en liefdevolle inzet 'jou" kinderen kan helpen. Ook zullen Peter, Yvon en Ros een volle maand van je kunnen genieten. Wij genieten met je mee in je enthousiaste verslagen.

Annette

Als vanouds! Heerlijk om jou blogs
te lezen. Genieten doe je al haha.
Ja, dat knuffelen wil ik wel een keer
van je overnemen ;-) groetjes daar
en dikke kus voor jou

jopie

dus je familie kan toch nog even om de hoek kijken,
of het goed met je gaat.toe de loe

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.