Kerst in Zuid-Afrika

Afgelopen vrijdag vroeg ik Ros hoe laat er op kerstmorgen cadeautjes uitgepakt werden, want daar wilde we natuurlijk wel bij zijn.
Om 6 uur, maar waarom blijf je niet slapen dan weet je zeker dat je op tijd bent, was haar antwoord. Yeah, een sleepover, altijd leuk!
Dus zaterdag na een klusdag eerst terug naar de backpackers om wat te eten en bij te komen om vervolgens weer richting Palm Tree te vertrekken voor de nacht. Inmiddels waren alle cadeautjes, die door verschillende organisaties gedoneerd waren, onder de kerstboom uitgestald. Dat zag er echt feestelijk uit. De kinderen liepen er omheen te dralen. Alvast kijken wat er voor hem of haar was, of er al wat snoep te zien was enz. Maar alleen kijken want er aanzitten of vast wat uitpakken was uit den boze en iedereen hield zich daar goed aan. De uren werden afgeteld tot kerstmorgen.
Ook wij hadden wat cadeautjes onder de kerstboom gezet.
Na een disco werden zoals dat hoort bij een sleepover alle matrassen op de grond gelegd. Wij hadden het luxe, we sliepen op een soort van slaapbank. De film raponsel in de video en langzaamaan viel iedereen in slaap.

Op kerstmorgen om 6 uur wakker gemaakt worden door een kinderstemmetje dat zegt “Yeah it’s christmas” is erg leuk.
De cadeautjes mochten pas uitgepakt worden nadat er Happy Birthday was gezongen, het is tenslotte Jezus zijn geboortedag.
Vol enthousiasme stort iedereen zich op de kado’s. De oh’s en ah’s zijn niet van de lucht. De een begint meteen met spelen de ander is vooral druk met het gekregen snoep en chips. Voor alle kinderen zat er ook een setje nieuwe kleren bij.
Ook tussen de volwassenen worden er kleine cadeautjes uitgedeeld.
Bij Peter en Yvon in de villa genoten van een heerlijk kerst ontbijtje. Ondertussen begon het zonnetje te schijnen en vierde kerst in de volle zon in onze korte broek na een paar druilerige dagen.
Onze gekochte dvd met daarop een jaargang van de serie the cosby show viel in de smaak. Gelukkig lagen de matrassen er nog en konden we languit tussen alle kerstkado’s lachen om de Cosby’s.

Na dit alles toch nog even een schaduwzijde aan kerst vieren bij een Zuid-Afrikaans project waar ze deels afhankelijk zijn van giften en goede doelen acties.
In de loop van de morgen kwam er een vrouw met haar vriend, die de afgelopen weken druk zijn geweest bij het klussen aan het kampgebouw. Zij hadden voor ieder een kind een mooie stoffen tas gemaakt met daarop hun naam. Deze tas had ze laten vullen door familie en vrienden met kado’s, kleding en snoep. Op zich niks mis mee zou je denken… Dat is het natuurlijk ook niet. De cadeautjes waren goed uitgezocht en paste ook precies bij ieder kind.
Alleen zo jammer dat degene die de cadeautjes geeft dit ook echt wil weten. Ieder kind moest om de beurt met de gevulde tas op de foto bij de kerstboom. Dit als een bewijs of een soort trofee.
Je zag vooral bij de oudste kinderen, dat even voor de foto hun leukste smile opzetten, en vervolgens zich snel terug trokken.
Gerbrand had erg veel moeite met dit tafereel, hij zag dat de kinderen er last van hadden en kan niet snappen dat wanneer je iets goeds wil doen voor een project je er zo te koop mee wil lopen. Het liefst was hij er bij weg gelopen, ook bij mij gaan de haren overeind staan, maar ben door vorig jaar er al iets in gehard.
Soms heeft Ros en hebben de kinderen geen keus, hier niet aan mee willen doen is eigenlijk geen optie. Dat betekent dan ook: geen hulp, geen geld of geen kado’s voor kerst. Dus vooruit met je mooiste glimlach op de foto’s op ze liefst dankjewel zeggen en dan weer verder.
Gelukkig is niet iedereen zo, er lagen ook cadeautjes onder de kerstboom, geschonken door mensen die ze tussendoor even hebben afgegeven en verder niets.

Kerst middag vooral doorgebracht bij het zwembad van onze backpackers.
’s Avonds geskyped met onze familie. Dat geeft toch een beetje het gevoel dat we er bij zijn. Het blijft toch raar om kerst aan de andere kant van de wereld te vieren en om niet bij je familie te zijn.
Maar begrijp ons niet verkeerd:
WE KLAGEN NIET!!!!!! We genieten nog steeds met volle teugen.

Gerbrand is blij met 10 dagen Palm Tree, zo heeft hij gevoel dat hij er wat kan betekenen en tijd heeft om de kinderen te leren kennen. Van de twijfels vooraf iets niets meer over.
Kamp komt steeds dichterbij, we hebben er echt zin, maar kijken stiekem ook al verder, over 4 dagen zijn we op zoek naar de big five in Addo elephant Park.
Al moet ik er nog niet aan denken dat ik dan eerst afscheid moeten nemen van de kinderen en de mensen hier. Maar het één kan nu eenmaal niet zonder het ander.

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

Marieke

Lieve Anne Marie en Gerbrand,

Als eerste moet ik even kwijt dat het superman t-shirt Gerbrand bijzonder goed staat. Natuurlijk wel in combinatie met de feestmuts, maar dat spreekt voor zich.

Jongens, wat klinkt het allemaal goed, wat fijn dat jullie het zo naar jullie zin hebben en wat mooi om zo kerst te kunnen vieren.
En inderdaad ongelooflijk dat er zulke mensen zijn die dan even moeten pronken met hun eigen goedheid. Die hebben de ware kerstboodschap toch niet helemaal begrepen.

Ik wacht vol spanning op de verhalen over het kamp, hoop dat het een fijne paar dagen voor de kinderen en voor jullie wordt. En dan het afscheid, dat zal best moeilijk zijn, sterkte daarmee.

Liefs, Marieke

Henny/Jannie

Gerbrand en Annemarie alsnog gefeliciteerd, als oudjes ziijn we niet zo vlug meer en daarom laat met onze felicitaties. We vinden het leuk om jullie uitgebreide verslagen te lezen en de ook daarbij de foto"s te bekijken. We wensen jullie nog veel plezier op jullie reis en zijn benieuwd naar het volgend verslag.
Groetjes,
Jannie en Henny

Amanda

Fijn om je even gesproken te hebben Anne Marie, leuk!!
Zo leuk om te zien dat Gerbrand helemaal integreert! Voorlezen, met de kids spelen en klussen, hij doet het allemaal. Super! Geniet van jullie kerstdiner in de tuin (zijn jullie waarschijnlijk nu aan t nuttigen) en veel succes en vooral ook plezier tijdens het kamp!!! En daarna nog meer mooie plekjes van Zuid Afrika ontdekken! En ja, dat afscheid... Nog even niet aan denken!! Succes daarmee en ik denk aan jullie...

Dikke kus en knuffel!

Annette

PAPA, IK LIJK STEEDS MEER OP JOU. Na het lezen en foto's bekijken krijg ik het liedje niet meer uit mijn hoofd! Liefs

Betsy

Lieve Anne Marie en Gerbrand,
Wat een mooi verslag weer. Volgens mij hebben jullie het geweldig! Alhoewel er zaken zijn die héél dubbel zijn. Lastig om daar mee om te gaan, lijkt me.
Fijn om van jullie te 'horen' dat jullie zo lekker aan 't bbq-en waren in je korte broek en jurkje :-s
En dan straks, na het kamp en het af....., op naar weg naar alle pracht van ZA. Wow, ik ben jaloers....
Lees graag hoe het verder gaat.
Liefs, Betsy

Betsy

Lieve Anne Marie en Gerbrand,
Wat een mooi verslag weer. Volgens mij hebben jullie het geweldig! Alhoewel er zaken zijn die héél dubbel zijn. Lastig om daar mee om te gaan, lijkt me.
Fijn om van jullie te 'horen' dat jullie zo lekker aan 't bbq-en waren in je korte broek en jurkje :-s
En dan straks, na het kamp en het af....., op naar weg naar alle pracht van ZA. Wow, ik ben jaloers....
Lees graag hoe het verder gaat.
Liefs, Betsy

Gea

Je kunt nog steeds heel goed schrijven. Wat een beleving zo met z'n tweeen dat is pas echt delen.Geniet ervan en heerlijk voor mij om mee te mogen genieten, lieve groet van Gea

Cindy en Jeroen

He Anne Marie en Gerbrand,
een groet uit een nat en "koud"Achterveld, leuk om jullie samen zo te volgen op deze reis en inderdaad Gerbrand: dat shirt shirt in combinatie met die muts staat je bij zonder goed, ik voel een nieuw carnavalsidee aankomen! Geniet er samen lekker van en we blijven jullie volgen....
groetjes Jeroen en Cindy en de boys
ps: alvast een mooie (en bijzondere) jaarwisseling!

Britt

Superleuk om al jullie verhalen te lezen hoor! Ik lees ze trouw, volgens mij is het prachtig daar, wat een indruk zal dit allemaal achterlaten!

Heel veel plezier straks nog met het rondreizen en sterkte met het afscheid nemen...

Liefs Britt

Hafiz

De geechiedsnis laat vele moordzuchtige trekken zien helaas. Mensen slachten elkaar af. Het si goed te leven naar de Gulden Regel: doe een ander niet aan wat je zelf ook niet wilt ondergaan.De middag heb je goed en literair weergegeven.

cristy

Nogmaals dank voor deze heerlijke dag! Ik kan niet bjerhcisven wat zo'n dag betekent een eravring op zich, zoveel lieve vrijwilligers en sponsoren die belangeloos hun bijdrage leveren, een prachtige accomodatie en de muzikale omlijsting. De mede lotgenoten die allen zo open zijn over de weg die ze achter zich hebben en nog te gaan hebben in vele gevallen. Bijzondere ontmoetingen, ik kan niet anders zeggen. Velen hebben een onvergetelijke indruk gemaakt.Het was geweldig! dank jullie wel.Liesbeth

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.