nieuw huis, spannende uurtjes

Na al het slopen, bikken, hakken en opruimen dan is het nu toch echt tijd voor een nieuw huis.
Afgelopen donderdag hadden we al een klein voorproefje met de unit van Peter en Yvon. De volgende morgen kwam de slaapunit van de kinderen. Jeetje wat een gevaarte. 18 meter lang met daarin 6 slaapkamers. De 4 meiden gaan samen een kamer delen. 3 jongens delen en kamer en de andere 4 iets kleinere kamers zijn 2 persoons kamers.
Al snel werd de unit het terrein opgereden, het leek echt heel makkelijk te gaan. Leek inderdaad want net voordat ze gas konden geven om de unit in zijn achteruit de heuvel op de rijden, raakt het voorste wiel van de truck de bovengrondse waterleiding. KAPOT.
Wij waren zo blij dat het de laatste dagen niet had geregend krijg je dit. Het water spoot alle kanten op en binnen no time was de oprit doorweekt.
Maar het bedrijf en de chauffeur lieten zich niet uit het veld slaan. Ondanks het water toch proberen, proberen, proberen en proberen. Het leek wel of de truck met oplegger alleen maar vaster kwam te zitten.
Inmiddels was ook de laatste unit (die van Ros) gearriveerd. Maar ja die moest nog even wachten.
Er werd besloten om van truck te ruilen omdat de truck van Ros 4w drive was, dus veel meer power.
Ondertussen stroomde kostbare water hier rechtstreeks de straatput in. Het waterbedrijf was gebeld, maar die zijn er natuurlijk ook niet alle minuut.
Met de 4w drive truck lukte het ook niet echt om de glibberige heuvel op te komen, ook al probeerde ze van alles. Soms stond de unit zo scheef dat we dachten dat ie om zo vallen. Ook hebben we de unit alle kant op zien slippen.  We hebben de nodige angstige kreten geslagen en gekke bekken getrokken van de spanning, tot grote lol van de kinderen.
Uiteindelijk heeft een van de trucks het gevaarte omhoog getrokken terwijl de andere truck achteruit omhoog reed. Om nog extra ballast te geven hebben ze de eerste truck volgeladen met stenen en mensen.
 
Om 9.15 uur kwam de truck smorgens aanrijden en om 14.30 uur was het dan toch gelukt om de unit bijna op zijn plek te krijgen. Al die tijd heeft Ros haar unit midden op straat staan wachten.
Inmiddels was er ook een telefoonlijn geraakt en een hoek van de unit ingedeukt omdat de bocht te krap werd genomen en de truck de unit indeukte.
Toen snel Ros haar unit (veel kleiner) op het terrein gezet. Deze moest overdwars komen te staan maar dan gingen ze vandaag maar niet meer proberen.
Het bedrijf werkt officieel niet op vrijdag en was speciaal voor Palm Tree aan de slag te gaan, zij hadden afgesproken om tot 12 uur te werken, tja dat liep iets uit.
Geweldig om te zien dat alle mannen er vooral ook erg veel schik in hielden, er werd nog veel gelachen en er was zeker geen stress was op hun vrije dag.
Het bedrijf had al eerder aan Ros toegezegd om het transport en de plaatsing van de unit gratis te doen. Als ze dit van te voren wisten waren ze misschien niet zo scheutig geweest. Goed om te zien
dat er in het land zelf er ook bedrijven zijn die wat over hebben voor projecten als Palm Tree. Ook de gelede schade aan de unit word door hun na het weekend aangepakt.
 
Besloten werd om voor na het weekend een kraan te bestellen die de units omhoog tilt en ze dan precies op de juiste plek zet, want met de truck was dit onhaalbaar.
Gelukkig zijn de units wel zover dat ze ingericht konden worden. Zodra de kinderen dat hoorde zag je de eerste matrassen al voorbij komen en in de juiste kamers gelegd. Later zijn we met de oudere kinderen ook de bedden gaan verhuizen, zodat de kinderen vrijdagavond al in hun nieuwe kamer konden slapen.
Dit was ook echt nodig, de helft van de kinderen is verkouden geworden doordat ze beneden in die koude en tochtige ruimte moesten slapen.
Geweldig om te zien hoe blij iedereen was met zijn nieuwe kamer. Bijzonder voor de kinderen is dat alle kamers op slot kunnen. Wat een luxe als je tot voorkort met achten in de woonkamer heb geslapen.
1 van de kinderen vertelde mij dat hij een goede verstopplek wist voor de sleutel zodat andere niet zijn kamer opkonden. Onder zijn matras. Och wat keek hij sneu toen ik zij dat dat wat lastig was als de deur al op slot was…..
 
Ook Ros was als de koning(in) te rijk met haar nieuwe unit. Sinds maanden kan ze binnenkort de wc weer doortrekken ipv er een emmer water in te gooien, ook afwassen kan ze dan weer in de gootsteen in plaats van in haar zitbad. Het hele weekend is ze bezig geweest om haar spulletjes in haar huisje te zetten, toch nog verplaatsen enz.
Op dit moment even tijdelijke omslachtige  elektra, maar als het goed is wordt deze week het elektra en het water geregeld. Ook is de bedoeling dat wanneer de units op de juiste plek staan dat er een begin wordt gemaakt met de dakcontructie.  Op die manier onstaat er tussen alle units een grote leefruimte waar straks een keuken komt en een leefgedeelte voor iedereen.
Ik hoop vooral het begin te zien van het dak. Op die manier krijgt het huis nog veel meer vorm van hoe het uiteindelijk wordt.
 
Ik voel me zo ontzettend rijk dat ik het begin van het nieuwe huis heb kunnen meemaken. Vooral alle blije gezichten die dat met zich meebrengt is hartverwarmend.
Ik hoop dat ik het gevoel een beetje kan overbrengen op iedereen die ook maar iets te maken heeft met het mega bedrag wat ik heb mee kunnen nemen. Zonder jullie was dit nooit gelukt en werd mijn verblijf hier echt iets minder speciaal.
Ik kan echt niet vaak genoeg bedanken.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Ellen

ziet er goed uit!
We hopen dat het gaat lukken met het dak, deze week. Kan je misschien ook nog een steentje leggen op de binnenplaats.
Geniet van je laatste week.
kus van ons allemaal

mam

anne marie
je zal straks echt moeten af kicken
wat een mooie en leuke uitspaken
lieve groet,tot morgen aan de bel

ria

Hier wordt een mens blij van.
Goed om te zien wat er allemaal gebeurd.
Prachtig
Ria

Betsy

Lieve Anne Marie,
En jij bedankt dat we met je mee mochten lezen en leven!! Echt super...
Liefs, Betsy

gea

Vandaag even teruggelezen en wat is er een hoop gebeurd. Super om zo mee te maken wat er bij zulke projecien allemaal komt kijken. Voor mij al jammer dat jij wegmoet, maar wat zal dat voor jou ook vreemd zijn. Geniet er maar extra van deze paar dagen, liefs van mij

Jacqueline

Hoi Anne Marie, mijn bedoeling was om je vanavond te bellen, maar ik was erg laat van mijn werk thuis en bij julie is het nu een uur later dan bij ons. ik wilde graag horen hoe jullie het vonden dat Yvonne en Peter zomaar een week over zijn gekomen en of ze met de zelfde vlucht als jullie mee terug gaan. Dit hoor ik nog wel. Wat een belevenissen zo aan het eind van je vrijwilligerswerk daar. gelukkig kan iedereen nu behaaglijk slapen. Wat betreft de toekomst voor jou, jij komt er wel uit, maar geef het even de tijd. Jij moet volgende week niet willen dat je weer een doel hebt in Nederland. Laat eerst alles maar eens de revue. Mocht je dan toch iets willen, in december kan ik je nog wel werk bezorgen, voor jou waarschijnlijk iets nutteloos, voor ons een betaalde baan, bloemen schoonmaken, kerstatrikelen aanvulllen etc.
Alle gekheid op een stokje geniet van de laatste momenten en tot zondag.
Liefs Jacqueline

Simone

Hoi Anne Marie
Mijn ogen geven licht van het nog een keer lezen van al je berichten, wat breng je het mooi over en ook nog met humor.
Het is mooi en geweldig om ook de foto's te zien echt leuk.
Super dat je er een goed gevoel mee naar huis gaat nemen over alles wat je gedaan en gezien hebt, zonder ieders bijdragen was het niet gelukt maar ik vind dat jou inzet ook niet door iedereen zomaar gedaan kan worden jij hebt dat toch maar waardevol gedaan daar.
Heel veel mooie momenten voor je daar en een mooie thuiskomst.
Groetjes,
Simone

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.