Bureaucratie te top

Als er iets is waar Zuid-Afrika goed in is dan is het wel in Bureaucratie. En dan het liefst van het kastje naar de muur.
 
Ros moest voor de sloop van het huis een vergunning hebben, deze had ze natuurlijk geregeld. Belt het sloop bedrijf op (op de datum dat ze eigenlijk zouden komen) met de vraag of ze ook de 2de vergunning had geregeld want anders kon er niet gesloopt worden, ros wist hier uiteraard niets van.
Zij op pad naar de gemeente van amanzimtoti, legt het hele voorval uit en zij gaven aan dat ze naar naar Durban moest. Hup in de auto (want ja zoveel tijd was er niet aan gezien de slopers snel zouden komen, dachten we toen nog) richting Durban. Daar het verhaal opnieuw gedaan. Kreeg ze te horen  ” wat doet u dan eigenlijk in Durban, het is een Amanzimtoti kwestie” .
Terug naar Amanzimtoti. Opnieuw het verhaal gedaan en daar gaven ze aan dat wanneer de slopers er waren ze met een plan moesten komen, dit plan moest ze overleggen met de gemeente, dan zou ze een handtekening krijgen en ja dan was ook de 2de vergunning rond.
Met dit bovenstaande ben je dus rustig een dag bezig, en dan hebben we het nog niet over de nodige frustratie die het met zich meebrengt.
                                                                                   
Zo ook met het ophalen van de Grands (een soort kinderbijslag). Ros vertrek op een ochtend met Myrna (medevrijwillger) naar het kantoor. Ze staan bij de eerste bali, leeg, verderop zien ze wel iemand staan maar die reageert niet. Na een kwartier wachten komt dan toch iemand vragen waar ze voor komen. Deze vrouw legt uit dat ze op een stoel moeten wachten tot ze aan de beurt zijn.
Myrna en Ros gaan niets vermoedend op een stoel zitten. Springt die vrouw ineens uit haar vel
 “nee, niet die stoel, die daar”. En ze wijst een stoel aan die juist naast de stoel staat waar ze op zitten. Ros vraag nog of het een grapje is, maar nee de vrouw is doodserieus.
Na een uur wachten op de goede stoel worden ze naar voren geroepen.
De man vraagt of Ros de brief heeft meegenomen (deze had ze eerder ontvangen). Ehh nee….
Ja jammer dan kan ik u niet helpen, Ros: “ Ja maar er staat niets in die brief, alleen mijn naam en adres en verder niets bijzonders”  Die meneer: “jammer dan, ik kan u helaas niet helpen”.
En weer een ochtend naar de knoppen. Laat ze dat dan meteen bij de eerste bali zeggen, dan heb je pas een kwartier verspeeld.
 
Zo heb je hier ook parkeerwachten op veel parkeerplaatsen bij winkelcentra. Zij geven aan waar je mag parkeren, wanneer je mag wegrijden enz.
Vorige week gingen we met een paar Be-More mensen naar een openlucht concert in de botanische tuinen van Durban. Een van hen woont hier langer en heeft een eigen auto. Eerst even naar de supermarkt voor wat versnaperingen. Een van de parkeerwachten geeft aan waar we mogen parkeren. De auto wordt netjes ingeparkeerd, wordt er op het raampje getikt, of ze de auto even iets wil verzetten, ze staat iets te dicht op een andere auto.  (in onze ogen viel het erg mee)Ze gaf nog aan dat we maar 5 minuten nodig hadden in de winkel en dat het aan de passagiers kant was. Maar helaas dat haalde niets uit, dus maar in zijn achteruit en opnieuw insteken, om de auto 5 cm op te schuiven.
 
Tja je kunt je dan toch echt afvragen of sommige mensen het naar hun zin hebben op hun werk. Het lijkt er in ieder geval op dat ze er op kikken om een bepaalde macht te hebben over mensen en deze te gebruiken.
 

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Betsy

Lieve Anne Marie,
Als het niet zo serieus was zou je je toch rot lachen!! Het kan niet waar zijn. Het zal heel wat frustraties kosten voor iedereen die ermee in aanraking komt. Het lijkt me lastig om mee om te gaan... Geniet je al van de zomer?
Liefs van Betsy

Piyush

Hey, julile zijn weer terug en hoe!!! Weer een kandidaat minder om onze Zweedse tank aan te slijten. Wanneer hebben julile weer tijd om wat af te spreken?

Moha

@Jim dat moet oveneger het domste zijn wat ik iemand hierover heb zien schrijven. Sorry Jim alle respect verder voor je naiviteit.

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.