lets have a talk..............

Palm tree is geen weeshuis, het is een gezin.
Ros (moeder) heeft de voogdij over 14 kinderen die hier wonen. Daarnaast wonen er 2 moeders met hun kind. Beide moeders werken mee, de een regelt de schoonmaak van het huis en doet de was, de ander regelt het ontbijt en avondeten.
Ros probeert echt als een gezin te leven wat zeker niet makkelijk is met zoveel kinderen.
Het is mooi om te zien dat de kinderen elkaar ook zeker als broertjes en zusjes beschouwen. Net als alle kinderen maken zij ruzie met elkaar, maar ze komen ook zeker voor elkaar op en je mag ook zeker niemand kwaad doen. een aantal maanden terug is hier een meisje overleden. Een moeilijke tijd voor Ros en de kinders. Maar zij is in gedachten nog steeds aanwezig en de kinderen paten nog veel over haar.
Bijzonder is te zien hoe Ros met de kinderen omgaat en ze respecteert.  Maar het is ook zeker andersom de kinderen hebben een groot respect voor Ros. En niet alleen zij ook mijn respect voor Ros is groot.
 
De manier waarop zij met de kinderen communiceert is helemaal geweldig om te zien.
Vorige week waren Amanda en ik toeschouwer van een groepsgesprek.
Ros roept alle kinderen bij elkaar met “lets have some talk”.
 
Wij hadden bij Ros aangegeven dat de kinderen tijdens de lunch en snacks zich niet goed gedroegen en dat we niet echt wisten wat we daar mee moesten. Dit was de aanleiding voor het groepsgesprek.
In plaats van boos te worden pakt zij het op een hele andere manier aan.
 
Ros vertelt de kinderen dat ze heeft gehoord dat er wat problemen zijn bij de lunch en snack en ze vraagt de kinderen haar het te vertellen. De kinderen beginnen wat timide. Ros neemt hier geen genoegen mee en vraagt de kinderen te praten omdat ze het alleen zo alleen oplossen. Het eerste kind begint met praten en zegt “sommige schreeuwen tijdens het eten”,  of iemand doet 4 scheppen suiker in zijn thee, een ander zegt iemand geeft zijn eten aan de hond, de volgende komt met “ze praten zulu tijdens het eten” (het is verboden zulu of nederlands te praten in de buurt van elkaar). Er worden geen namen genoemd want dat wordt niet geaccepteerd door Ros.
Ros reageert op dit alles zeer verontwaardigd alsof ze het voor het eerst hoort en ze niet geloofd dat haar schatten dit doen.  Dan vraagt ze aan de kinderen of zij een oplossing weten omdat dit zeker niet de bedoeling is. De kinderen komen met allerlei ideeën wat te maken heeft met straffen en belonen. Uiteindelijk komen ze gezamenlijk op een systeem met streepjes en sterretjes. Streepjes voor slechte dingen (met eten gooien, eten aan de hond geven, zulu praten enz.) Ieder streepje betekend een hondendrol inleveren (leg ik zo uit) een sterretje krijg je bij goed gedragen en hiermee kun je snoepjes verdienen.
Aan het eind vraagt Ros alle kinderen hun ogen te sluiten en niet te kijken. Dan stelt ze de vraag “steek je hand op als je niet eens bent met deze oplossing” en daarna “steek je hand op als je het eens bent met deze oplossing”. Oke iedereen is er mee eens en dan mogen de ogen weer open.
Zonder boos te worden op de kinderen is ook dit probleem opgelost.
Iedereen tevreden, en wij zeker want de volgende keren tijdens het eten gaat het echt stukken beter, inmiddels een week later is het systeem nog niet ingevoerd omdat het zo goed gaat. We houden het wel achter de hand voor als het minder goed gaat.
 
Ros heeft iedere zondagavond een groepsgesprek met alle kinderen. Zij mogen dan alles zeggen een aangeven wat ze wel en wat ze niet leuk vinden of waar ze mee zitten. Het blijkt dat uit zulke gesprekken er hele waardevolle dingen uitkomen en de kinderen heel volwassen kunnen praten en alles bekijken. Bijzonder om het zo aan te pakken.
Het lijkt dat het makkelijker is om zo’n groot gezin te laten draaien met discipline en strenge regels.
Maar het blijkt dat je vooral met praten en wederzijds respect je meer voor elkaar krijgt.
Wanneer Ros om 20.00 uur ’s avonds zegt, tanden poetsen en naar bed dan zie je overal iedereen direct reageren, spullen worden opgeruimd en iedereen gaat aan de slag en ligt 10 min. later in bed.
 
“betalen”met een hondendrol????
 Er lopen hier best veel honden op het terrein deze poepen en plassen overal (gelukkig niet binnen). Overal liggen dus drollen wat een doorn in het oog is van Ros. Maar ja de kinderen krijgen ook een hoop liefde van de dieren en zij waken s nachts over ons allen.
Om ervoor te zorgen dat het terrein een beetje drol vrij blijft zodat we er niet instappen helpen de kinderen op zaterdag om deze op te ruimen. Voor iedere ingeleverde drol krijgen ze een paar cent, als ze goed hun best doen met inleveren kunnen ze later naar de tuckshop (een winkeltje in een container om de hoek) om een snoepje of een zakje chips te kopen.
De kinderen vinden het zeker niet het leukste klusje, dus het is een mooi “straf” om daarmee hun “slechte” gedrag af te kopen.

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

Anny v D

Anne-Marie wat 'n leuke foto's,zo te zien gaat het met jouw ook goed.
Groeten Anny.

Betsy

Lieve Anne Marie,
Wat een goed voorbeeld is Ros! En wat een respect toont zij ook voor haar kinderen. Heel bijzonder om op 'groepsniveau' de problemen aan te pakken. Het werkt dus... De foto's zijn weer leuk om te bekijken maar wat is het verhaal van de 7e foto? Is het jouw weekendtas waar de bevalling heeft plaatsgevonden???
Liefs, Betsy

nannie hornsveld

Hoi Annemarie,
Geweldig mens die Ros, kunnen we in ons kleine landje nog veel van leren.
Met plezier lees ik je berichten en soms met een klein traantje achter het oog.
Wat hebben wij het hier dan goed zeg.
Mijn nichtje gaat via stichting Los Nios naar Guatemala een jaar, zij doen veel op het gebied van scholing en naschoolse opvang.De wereld kan trots zijn op jullie.
Geniet van alles wat je doet en tot het volgende bericht.
DIKKE ZOEN Nannie

Robert

Dan gaan we dat tijdens de SOK kampen ook maar doen die groepsgesprekken, misschien dat ze dan wel luisteren. Ik zie het al helemaal voor me. Geniet van de resterende tijd die je daar nog hebt. Groetjes, Robert

Eva

Hoi Anne Marie,
Mooi om te lezen hoe een moeder omgaat met 14 kinderen, zeker bewonderingswaardig te noemen. Ik ben het helemaal met Robert eens dat we die groepsgesprekken ook met Sok moeten invoeren. Jij als voorzitter zal het dan in goede banen moeten leiden, en Robert zal natuurlijk allemaal notuleren en ik verwacht natuulijk iedere ochtend dan een notulen. Ook ik zie het helemaal voor me!!
Leuk dat je nu wat meer foto's kan plaatsen zo kan ik een beter beeld krijgen. Zo te lezen ben jij het nog lang niet zat daar! Probeer vooral ook te genieten van de tid die je daar bent, want voor je het weet is het weer om!
Liefs Eva

Lisette

En daar is de foto van de poesjes. Leuk!!!!!!!

Virgilio

Echt prhiatcg en heel hoopgevend, je zou er bijna zelf willen wonen (nog niet uitmakende van de doelgroep), leve Meneer Becker! Hoelang is de wachtlijst wel niet?

Nicholas

Georg zegt:Cool, die vpngerirsende hoge ramen aan de lange zijde en donkere gevel zijn een geweldige moderne interpretatie van de oude Amsterdamse bouwkunst!

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.