ziekenhuis bezoek en andere bezigheden

 
Zoals de meeste wel weten zijn veel van de kinderen besmet met hiv of hebben aids. Hier merken wij trouwens weinig van, soms is een kind snel buiten adem bij een ren spelletje maar verder valt het niet op. De kinderen weten dat als ze ergens bloed hebben zelf het wondje moeten schoonmaken en een pleister regelen. Het is voor hen niet vreemd dat wij dat niet doen.
Wij zien regelmatig Ros rond lopen met een hand vol pillen en die worden door verschillende kinderen ingenomen. Door de medicatie en zoveel als mogelijk gezond eten blijven de kinderen redelijk gezond.
Aan Laura en mij de taak om deze week medicijnen op te halen voor een van de  kinderen. Er werd ons al de tip gegeven om ieder geval wat te drinken en evt. wat te eten mee te nemen. Oke…. Dan weet je dat het niet een klein klusje is.
Om 8 uur vertrokken naar het ziekenhuis met een briefje waarop het dossier nummer en het huidige gewicht van het kind stond.
 
In Zuid-Afrika heb je 2 ziekenhuizen. Een general hospital, waar voornamelijk zwarte bevolking komt en een private hospital. Hier komen vooral de mensen die iets extra te besteden hebben. Hier zul je voornamelijk blanken tegenkomen. Ook bij nood zullen wij naar een privé ziekenhuis gaan. Daar schijnt de zorg zelfs beter te zijn dan bij ons in Nederland.
Wat dacht je, 2 blanke vrouwen met zonnebril in de rij tussen allemaal zulu’s, nou dan heb je bekijks kan ik je melden. Het was een kwestie van kijken en bekeken worden.
 
Bij het ziekenhuis aangekomen zagen we buiten al een behoorlijke rij staan. Bizar… zeker als je weet dat de meeste mensen lopend komen en zeker niet om de hoek wonen. Hoe laat zouden zij vertrokken zijn? Met ons briefje konden wij aansluiten in de rij (nou ja wij… per dossier mocht er 1 iemand in de rij staan). Iemand loopt langs de rij en vraagt alle dossiers nummer op. Hiermee gaat ze naar het archief en worden de nodige dossiers eruit gehaald en weer door een ander uitgedeeld. Bij het krijgen van je dossier geeft ze aan of je naar de arts of naar de apotheek moet. Het duurde al bijna een uur voordat we het dossier in handen hadden. Daarmee ga je naar het volgende punt. Gelukkig hoefde we alleen maar naar de apotheek. Daar gooi je het dossier in een doos. Deze wordt af en toe geleegd. Buiten bij de apotheek zaten denk ik wel 80 tot 100 mensen te wachten op hun medicijnen. Gelukkig was een groot stuk overdekt zodat de meeste mensen in de schaduw konden zitten.  Voor net zoveel mensen als er geholpen  werden kwamen er nieuwe mensen bij. Uiteindelijk kon niet iedereen in de schaduw zitten en dan zie je doodzieke mensen op een stoeltje zien hangen in de zon.
Uiteindelijk waren we om 10.45 uur klaar en hadden we de nodige medicijnen. Dan wordt er verwacht dat je zelf het dossier nog even terug gaat brengen. Moet je bedenken dat je eerst een dokter nodig hebt en daarna nog medicijnen. Dan heb je er een dagtaak aan.
Tja een groot verschil met ons waar je 5 min nodig hebt ook een herhaal receptje op te halen.
 
Verder is het de afgelopen dagen lekker weer en de kinderen hadden nog vakantie  dus daar hebben we gebruik van gemaakt. Dus op het weekprogramma stond zwemmen  (in een gratis zwembad in de buurt), water spelletjes met waterballonnen en een groot water gevecht. Ook hebben we een schminkspel gespeeld en cops en robbers. Het schminkspel viel in goede aarde dus die zeker nog eens gespeeld worden.
Daarnaast hebben we ook nog wat tijd besteed aan het schoonmaken en opruimen van spullen. Vandaag zijn de bedden van de kinderen naar beneden verhuisd dus slapen ze de komende op de grond. Maar maandag begint school weer en dan hebben wij en de kinderen niet veel tijd om dit te gaan regelen. En op 11 oktober gaat het huis tegen de vlakte dus dan moet alles eruit zijn.
De kinderen zijn wel wat onrustig zonder de structuur van school en de komende verhuizing, dus we kijken best wel weer uit naar school.
Eerst dit weekend naar Lesotho tot maandagavond, dus de eerste schooldag zal zonder ons zijn. We hadden het anders geregeld (van vrij-mi tot zo-av) maar er is zaterdag een begrafenis in Lesotho dus we zijn niet welkom. Geeft toch maar weer aan hoe klein het plaatsje is waar wij naar toe gaan.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Jolande

Hoi,
Het is elke keer weer indrukwekkend om te lezen wat jullie daar allemaal meemaken. Wat moet het een ongelooflijk goed gevoel geven!! Als ik lees wat jullie al allemaal doen met de kids, dan lijken jullie al zo "ingeburgerd" alsof jullie daar al weet ik hoe lang zijn. Schrijnend om te lezen over het rocken.... Het zal best lastig worden om dit straks allemaal weer los te moeten laten, maar ik hoop (en zo te lezen denk ik wel) dat jullie ook erg veel lol hebben en kunnen genieten!
Ik kijk weer uit naar je volgende verhaal.

Groetjes!

Eva

Wat een verhalen weer, aan de ene kant is het natuurlijk heel mooi dat jij daar nu bent en dat je daar nu een verschil kunt maken. Maar aan de andere kant blijven het ook wel trieste verhalen. Kinderen die zichzelf in slaap "rocken" is natuurlijk in en in triest. Ik kan alleen maar zeggen wat fijn dat je nu daar bent en hopelijk kan je daar een verschil maken! Je doet het geweldig daar, ga zo door!
Liefs Eva

Betsy

Lieve Anne Marie,
Wat maak je toch allemaal mee. Het is niet voor te stellen dat je zo druk kunt zijn om aan medicijnen te komen. Dat jij nu even in die wereld leeft is wel bijzonder. Zo word je een hele ervaring rijker. Ik leef met je mee!

Aletta

Elke keer lees ik met veel interesse en plezier je verhalen. Wat een andere wereld toch hé. Dat je zoveel moet doen om aan medicijnen te komen. Maar wel heel mooi DAT ze er zijn.
Al is het ook wel een hele andere cultuur en is wel herkenning voor mij. [kakkerlakken, blij zijn met heel weinig middelen, kinderen die uit gebroken gezinnen komen etc etc] Geniet er van, ik begrijp ook dat dit voor veel mensen onbegrijpelijk is, maar ik begrijp dat zeker wel!

liefs aletta

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.