alles in het teken van "vakantie"

Allereest bedankt voor al jullie reacties en mailtjes. Helemaal leuk, goed om te zien dat jullie me verslagen lezen. Dan maak ik ze niet voor niets.
Zoals jullie begrijpen kan niet op alles persoonlijk reageren. Ik zal in een volgend weblog de meeste vragen beantwoorden.

Afgelopen woensdag hebben de kinderen vakantie gekregen tot volgende week maandag. De tijd zal zeker besteed gaan worden aan leuke dingen.
Een begin is al gemaakt. De eerste vakantiedag hebben we doorgebracht aan het strand van Toti. Met 8 volwassenen en 15 kinderen vertrokken we in 2 auto’s (ja dat kan hier, ook al heb je wel wat bekijks) richting het strand. Daar aangekomen hoorde we allemaal maar uitgelaten kinderen in de auto die niet konden wachten om de zee in te gaan. Omdat niet alle kinderen kunnen zwemmen mogen ze maar tot hun knieën in het water. Er waren mega grote golven dus dat was geweldig. Met 7 man (5 vrijwilligers en Yvon en Peter) hadden we al onze ogen nodig om 15 waterratjes in de gaten te houden maar ze genoten volop.
Op het strand heb ik de kinderen ook de wedstrijdbal van de benefietavond gegeven (een echt w.k speelbal en alle namen van het 4e elftal). Je had ze moeten horen, geweldig. Er moest natuurlijk meteen gevoetbald worden.
’s Avonds een kampvuur met marshmallows vanwege de laatste avond van Yvon en Peter.
Ja wie zijn dat eigenlijk? Yvon en Peter zijn oudvrijwilligers van 6 maanden terug. Zij zijn zo gegrepen door het project en de kinderen dat zij geen andere keus voelde dan hier te komen wonen en werken. Nu waren ze hier voor 3 weken om het een en ander te regelen. Ook hebben ze zelf een stukje van het nieuwe huis gekocht zodat ze hier kunnen gaan wonen. Zij, Ros en de kinderen kunnen niet wachten tot alles rond is.
 
Vrijdagmorgen met de kinderen verschillende gezelschapspelletjes gespeeld en ik geloof dat mens erg je niet favoriet is.
’s  Middags werden wij (vrijwilligers) opgehaald door Joviel (een zuluvrouw). Zij heeft met ons een wandeling gemaakt door de sloppenwijk die naast Palm Tree ligt. Een aantal van de Palm Tree kinderen zijn hier geboren.
Bizar om te zien hoe mensen ook kunnen leven. Geen of illegaal stroom. Soms geen stromend water.
Joviel haar huisje is in het laatste regenseizoen verwoest en heeft van de regering een nieuw huisje gekregen. (stel je er niet te veel bij voor maar het is van steen en zal bij een volgend regen seizoen in ieder geval overeind blijven. Koken doet ze op een vuurtje buiten. Na een rondleiding en kennismakend met haar halve familie, hebben haar kinderen een klein kinderen traditioneel zulu voor ons gedanst. Prachtig, zo muzikaal en bewegelijk als deze kinderen zijn.
Daarnaast hebben we diverse kinderspelletjes met ze gedaan.
Joviel heeft traditioneel voor ons gekookt. En ik moet zeggen het viel zeker niet tegen, al moet ik er niet aan denken om altijd zo te eten.
Zo met Joviel om ons heen zorgde ervoor dat ik me redelijk op me gemak voelde hier, terwijl zonder haar zou het voor ons te gevaarlijk zijn om daar te lopen. 5 blanke vrouwen trokken wel de aandacht. Verschillende mannen vroegen aan haar wie we waren en of er iemand met hem wilde trouwen. Ze hadden er wel 11 koeien voor over.
Bijzonder om mee te maken zo’n middag vertoeven bij een andere cultuur. Joviel is een warm, vrolijk en positief mens. En dat terwijl ze haar man doodgestoken is voor een brood en nog wat boodschappen en haar gehandicapte zoon is overleden toen hij 12 jaar was.
 
Zaterdag hebben we in Durban doorgebracht. ’s Morgens wat marktjes bezocht en souvenirs gekocht. De regel hier is dat je vooral veel moet afdingen. Lastig hoor niet echt mijn ding, toch heb ik een geweldig beeld voor weinig kunnen kopen.
Diane gaf ons nog een tour met de auto op zoek naar de mooie plekjes. Het voetbal stadion nog even op de foto kunnen zetten.
’s Middags zouden we gaan branding surfen. We zouden les krijgen van 2 straat kinderen die met wat hulp van Unthombo (een be-more project die straatkinderen opvangt) surflessen aan het geven zijn.
Maar je leest het goed, zouden…….., helaas zat het weer tegen waardoor de shop waar wij de boarden vandaag zouden halen daarom gesloten was. En nieuwe afspraak gemaakt voor de volgende dag.
 
Zondag met de taxi naar Durdan vertrokken om als nog te gaan surfen, het weer was geweldig, 2 perfecte instructeurs dus daar kon het echt niet aan liggen.

Het zal dan echt wel aan mijn zelf liggen dat het niet echt lukte. Het was zeer vermoeiend. Gaaf om liggend op de plank over de golven te gaan. Dat was voor mij echt wel maximaal. Proberen te staan was al geen optie.

Marieke, Myrna en Amanda vonden het helemaal geweldig en zullen zeker vaker gaan surfen, ik zal me dan opwerpen om op de spullen te passen en van de zon te genieten.


s avonds was misschien wel het leukste van het hele weekend. Wij (de vrijwilligers) hebben alle kinderen getrekeerd op Pizza.
We hadden gezien dat een pizzeria in de buurt op zondag per volwassenen 2 kinderen gratis mochten eten.
Dus wij 5 hebben Ros, Steve en Diane uitgenodigd op onze kosten en dan konden de 15 kids gratis mee. Ze mochten zelf hun pizza maken, kregen er een drankje bij en van de pizzeria kregen ze een ijsje toe. een verwennerij dus.
Sommige kinderen begrepen niet dat ze in een restaurant waren, dat kwartje viel later pas. Ja lastig om te weten wat dat is als je er nog nooit bent geweest.

Morgen gaan we langzaam aan beginnen met het voorbereiden van de verhuizing. Iedere dag zullen we een uurtje besteden om samen met de kinderen hun klerenkasten uit te zoeken hun bedden te soppen enz.
De andere tijd van de dag zullen we zeker vakantie vieren met de kinderen.

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

aletta

hoi !!!

Wat een geweldig verhaal zeg! Ik zie je er ook zo lopen!
Het is indrukwekkend en verwarrend als je in zo'n andere cultuur terecht komt, wel cliché maar het zal je leven enorm gaan verrijken!
Het verhaal van een dagje strand met 2 auto's en zoveel mensen en kinderen heb ik vergelijkbaar ook eens mee gemaakt in Karachi; met 35 mensen/kinderen in een klein busje waar in Nederland er hooguit 8 personen in kunnen. Dat kan allemaal,bizar maar het heeft ook wel weer wat!

Heel veel plezier met alles en kijk uit naar je nieuwe berichten!

lieve groet Aletta

Eva

Ik heb wederom met veel plezier je verhaal gelezen. De dingen die je allemaal beleefd maken zo te lezen zeer veel indruk! En ik lees dat er concurrentie is voor Gerbrand.....
Geniet er daar van, en ik kan niet wachten op je volgende verhaal, kortom je schrijft het niet voor niets!

Liefs Eva

Jeroen

Ha die Annemarie,
Al tikkend op mijn laptop in een verwarmt kantoor, de radio aan en met een vers bakje koffie zit ik je verslagen eens door te nemen...wat een verschil van leven..... maar volgens mij wel een hele mooie levenservaring.
Leuk te lezen dat de WK bal zo enthousiast ontvangen is - misschien een keer een pakketje maken en er nog een paar opsturen?!
Geniet van alles wat je meemaakt enne ... blijven schrijven!

groeten Cindy en Jeroen

Marjan

Zo,ik zit ademloos te lezen wat je allemaal meemaakt!Geweldig wat jullie allemaal doen en heel indrukwekkend hoe het daar gaat.Eindelijk heb ik me ingeschreven voor de mail,dus vanaf nu volg ik je op de voet net als alle anderen.Geniet ervan en absorbeer alle indrukken als een spons!
Groetjes Marjan.

Jacqueline

Hoi Anne Marie,
Heb ik toch altid gedacht bij de naam Ros, dat het ook een zwarte vrouw was, zie ik op de foto een blanke vrouw. zo zie je maar weer dat je in gedachten een heel ander beeld kan creëren.
Wat een fantastisch idee om een uitje naar de pizzaria te organiseren, daar zullen ze nog lang over napraten. Verder ben ik best wel een beetje jarloers dat jullie wel strandweer hebben en wij hier in de regen en kou zitten, maar verder ben ik heel te vreden met wat ik heb.
groeten Jacqueline

ellen

Blijf vooral schrijven. We kunnen niet genoeg van al je belevenissen horen/lezen.
dikke kus van ons vijfjes!

bert

Hey Anne Marie,

Mooi om je verhalen en ervaringen te lezen en 'op foto's te zien.

Succes en geniet ervan want de 2 maanden zijn zo weer voorbij.

Groeten
Bert

Lisette

Wat maak jij mooie dingen mee zeg. Helemaal te gek.
En wat een ontzettend leuke profielfoto. Je oogt helemaal happy!

Liefs,
Lisette

ria

Het zijn wel hele mooie en enerverende ervaringen die je meemaakt.
Blijf genieten .
Knuffel Ria

mam

anne marie wat een leuke foto
heb je er bij gezet
lieve groet mam

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.