The Tree mooi verhaal

 
The Tree
 
Een mooi verhaal,
 
Jacky (oprichtster van Bobbi Bear, hierover later meer) zit op een dag onder een boom vlak langs een drukke weg in Ananzimtoti. Zij denkt na over hoe zij de community bewust kan maken van hiv en aids. Een vrouw zulu vrouw uit de community komt langs en vraagt Jacky wat zij daar doet. Jacky doet haar verhaal en deze vrouw stelt voor om elkaar een week later op dezelfde tijd opnieuw te ontmoeten bij de boom. Een week later is die vrouw er weer om Jacky te ontmoeten en heeft verschillende vrouwen uit de community bij zich. Bij de boom word er gezongen, gebeden en gepraat. Iedere week groeit de groep vrouwen. Zij nemen ook hun kinderen mee. Jacky is bij de boom voorlichting gaan geven over hiv en aids en maakt de vrouwen duidelijk dat zij een keus hebben over hoe ze leven (veel vrouwen worden ook mishandeld). Vele vrouwen en kinderen moeten een uur of langer lopen (soms op blote voeten) om bij the Tree te komen. Maar zij hebben het er voor over. Wanneer er eten is, word het uitgedeeld en er staat een grote ton met water. Evt. word er kleding uitgedeeld. Wanneer er niets “gedoneerd” is, zitten de vrouwen uren bij de boom zonder eten.
Maar het belangrijkste van deze wekelijkse bijeenkomsten is vooral het samen zijn, het samen bidden, je verhaal kwijt kunnen, steun krijgen, sociale controle (wanneer een vrouw gemist word gaat Jacky en haar team op zoek om te zien of er iets aan de hand is) enz.
Vandaag hebben wij als vrijwilligers een korte tijd bij The Tree mogen zijn terwijl er een bijeenkomst was.
Geweldig…… echt een kippenvel moment.
Echt het land zoals het is, met al zijn armoede maar toch ook blijdschap bij het zingen en bidden.
En daarnaast de goedheid van de mens die besloten heeft niet alleen voor zichzelf te leven en te zorgen.
 
The Tree was vandaag een onderdeel van onze vrijwilligersdag. Met alle Be-More vrijwilligers rondom Durban (30 stuks) zijn we alle projecten afgegaan.
Bijzonder om te zien wat er allemaal gebeurt aan goede projecten. We begonnen op Palm Tree. Waar wij de vrijwilligers een rondleiding hebben gegeven. Natuurlijk alles verteld over de nieuwe plannen. We merkte wel hier en daar een schrikreactie bij de andere vrijwilligers, later snapte wij wel waarom.
Daarna vertrokken we naar Mother of Peace, een project dat al jaren loopt er prachtig uitziet en waar 6 kinderen met een huismoeder in 1 huisje vertoeven. Op het terrein staan 10 van deze huisjes. Een project al langer in ontwikkeling en heeft wat meer financiële middelen, zij beschikken zelfs over een theaterklas. Voor ons een dubbel gevoel hoor. Hier moeten we ons druk maken of ze wel te eten hebben en of het huis niet voortijdig instort. Maar goed ook de kinderen van Mother of Peace zouden ook liever gewoon bij hun ouders gewoond hebben., dus laat ik vooral niet zeggen dat ze het erg goed hebben.
Ook een korte blik geworpen op I Care. Zij helpen straat kinderen die graag terug willen naar huis. Dit doen ze met een 3 maanden rehabilitatie en school.
Ook een project bezocht die crisis opvang doet voor kinderen, daarnaast begeleiden ze tienermoeder en hoogzwangere vrouwen.
In Durban zelf zijn we bij Untombo geweest. Een project dat straat kinderen begeleid en opvangt. Zij zitten midden in het gevaarlijkste deel van de stad. Ze gaan de straat op om met de kinderen in gesprek te gaan. De kinderen kunnen bij Untombo terecht voor 3 maaltijden per dag en evt. een bed.
 
De meeste indruk heeft het project Bobbi Bear op mij gemaakt. Jacky is een zeer bevlogen vrouw die met grote overgave zich stort op haar levenswerk. Zij en haar team doen de eerste opvang voor kinderen die seksueel zijn  misbruikt. Zij zorgen voor de eerste medische zorg, ook in bestrijding van aids. Wanneer een kind na een verkrachting binnen 36 uur een bepaalde medicijn cocktail binnenkrijgt de kans om hiv besmet te raken met de helft verminderd.
Ook zorgen zij dat er aangifte gedaan word en bereiden zij samen met de kinderen de rechtzaken voor. Momenteel trainen zijn politiemensen in het omgaan en ondervragen van deze kinderen.
Jacky heeft een beer ontwikkelt die ervoor zorgt dat de kinderen niet 10 keer hun verhaal hoeven te vertellen. Direct nadat het kind is opgevangen krijgt het kind een beer, een dikke stift en pleisters. Op de beer kunnen ze tekenen of schrijven wat er gebeurt is. Een pleister op de mond van de beer kan betekenen dat ze gedwongen zijn om over de verkrachting te praten. Deze vol getekende en geschreven beer gaat overal mee naar toe zodat het kind het verhaal niet steeds opnieuw hoeven te doen. Inmiddels is Jacky aan het strijden bij de rechters om de beer als officieel getuige verklaring te mogen gebruiken.
 
Al met al een mooie en ook heftige dag. Maar o zo fijn om te merken dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik zit bij Palm Tree helemaal op mijn plek. Ik mocht vanmorgen de rondleiding doen en ik merkte toch een soort van trots dat ik deel mag maken van dit prachtige project. Gelukkig heb ik nog ruim 6 weken om hier te zijn en te doen wat goed voelt.
 

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

mam

hio ik kan me voorstellen datje daar wel stil van wordt,en vaak denk
waar m
ik ga nu naar de verjaarda
hoi dat moet wel veel indruk op je gemaakt hebben
vast ook erg vermoeid
je denkt nu ,waarom maken wij ons zo druk over zoveel klein dingen
ga fijn zo door en geniet van de mooie dingen om je heen
ik ga nu naar de verjaardag van ome wim
lieve groet


aletta

heel mooi! en indrukwekkend!
Het zijn in een hele andere cultuur is voor mij wel heel herkenbaar! heel veel succes bij je andere thuis!

Liefs aletta

Erna

hai Anne Marie,
Wat maak je veel indrukwekkende dingen mee, geen wonder dat je lichtje voor 23 uur uitgaat (zo maak je toch nog lange dagen!). Je verhaal over the Tree vind ik heel mooi, dat zou hier nooit meer kunnen, het is een heel hoopvol initiatief ook,wow.
En bedankt dat je het allemaal zo uitgebreid met ons wilt delen.
lieve groeten Erna

Sylvia Smit

Hai Anne Marie,
fijn om te kunnen lezen hoe je dagen er uit zien in Zuid-Afrika en dat je je er op je plek voelt.
Wat bijzonder dat jij Jackie en het Bobby Bear project met eigen ogen hebt gezien!
veel sukses en plezier nog,
liefs, Sylvia

ria

Hoi Annemarie
Wat zal je na zon dag, met zoveel indrukken doodmoe je kooitje induiken.
Het zijn mooie verhalen . Wat hebben wij het dan goed.
Kijk uit naar je volgend verslag.
Lieve groet Ria

Betsy

Lieve Anne Marie,

Pffff, ik word er even stil van... Echt indrukwekkend. En zo bijzonder dat JIJ erbij bent, jij maakt het mee. Jij bent nu een onderdeel van dat leven. Wat bijzonder.

Liefs van Betsy

Karel en Gea

Hoi Anne Marie,

Wat een indrukken allemaal, we kunnen wel zien/lezen dat je het daar erg naar je zin hebt.

Geniet ervan, maar dat doe je wel zo te zien.

Groeten Karel en Gea

Eva

........................................................zelfs ik word hier stil van!

Erik en Marjan

Anne Marie,
Na 2 weken zo veel ervaringen. Deze nemen je ze niet meer van je af, er zullen er wellicht nog vele bij komen de komende tijd. Geen verslag is te lang, het is mooi om te lezen wat je allemaal kan doen, zowel voor Palm Three als in je beschikbare vrije tijd. Succes en groeten van Marjan en Erik.

helga

Hoi AnneMarie,
Wat een belevenissen allemaal.
Echt geweldig. We waren niet bij je afscheid, helaas, maar ik volg je zeker met heel veel interesse.
Zou bijn ajaloers op je worden om wat je allemaal meemaakt.
Je verteld (schrijft) zodat ik het gevoel heb er helemaal bij te zijn en het zelf mee te maken.
Geweldig.
Ik hoop dan ook dat de rest van je verblijf net zo geweldig zal zijn en dat je een paar mooie ervaringen mee naar huis zult nemen.
Waarschijnlijk ben je helemaal veranderd in je ideeen en opvattingen en ga je anders tegen de dingen aankijken. Je gaat beseffen wat nu echt belangrijk is, dat wist je al, maar nu ga je het nog meer beseffen.
Ik wens je alle goeds.
Enne...... ik kom je zeker welkom thuis heten.
liefs Helga

Jan en Berna

Hoi Annemarie, wat bijzonder om je belevenissen op deze manier met je te kunnen delen.
Het blijkt wel dat alles veel indruk op je maakt, maak er een mooie tijd van. Wij blijven je in ieder geval volgen. lieve groet Berna en Jan.

Anita Scheffer

Lieve Annemarie,
Wat een indrukwekkend verhaal. Heel bijzonder.
En wat een andere wereld.
Heel veel succes met je projecten.

Groetjes Anita

Arif

Its raelly awesome posting,the many content is so beneficial and valuable for us.presentation of posting is very good,so I will bookmark it for sharing it with my friends.Thanks for sharing good and raelly article.

Anne Marie van Zandbrink

Name: Anne Marie van Zandbrink
Leeftijd: 48

Was vrijwilliger bij Palm Tree van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010

Over mij:

geweldig om in zuid-Afrika te zijn.
Vanaf 13 september tot 6 november ben ik vrijwilliger bij Palm Tree.